ΒΕΡΓΙΝΑ (ΠΑΛΙ) ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΤΡΕΞΙΜΑΤΙΚΑ

Πολυ ευχαριστηθηκαμε παλι

Αντε τελειωνει ο Μαραθωνιος και μετα τι κανει κανεις? 

Σαν τους στερημενους γυρναμε και τρεχουμε σε βουνα και σταδιο αλλα χρειαζεται παντα ενας αγωνας για να ξεχαρμανιασουμε. Ιδανικη ευκαιρια ο αγωνας της Βεργινας (Φιλιππειος) που και χιλιομετρα πολλα δεν εχει και γρηγορος ειναι, και ολος ο κοσμος παει και τρεχει  , μια χαρα.

Φυσικα οπου χαρα η Βασιλω πρωτη, δηλωσα να παω , δηλωσαν και ο Μαρκος με  Πανο και Κοτζαμπουικη (που ηθελε να χαλαρωσει απο το Πηλιο) και βουρ. Ο βλαξ της υποθεσης ειχε ξεχασει βεβαια να πληρωσει αλλα τελικα γραφτηκαμε εκει επι τοπου , πηρα και το νουμερο με τα τρια 7αρια , αν παιζαμε εικοσιμια θα σηκωνα το στουκ αλλα που τετοια τυχη. 

Ανεβηκαμε στο αμαξι της χαρας , ειπαμε για ολα , κακολογησαμε τον λευκο Κενυατη που παλι δεν ηρθε - αλλα δικαιολογειται εχει φρεσκο μωρο αυτος , θα την παιρνει αγκαλια μεχρι τα 18 της νομιζω. Κατεβηκαμε Βεροια  , πεσαμε και παλι πανω στη σελεμπριτυ του δρομικου κινηματος , απο κοντα πολυ δρομικη τη βλεπω και οχι τοσο φωτομοντελικη (στις φωτο φαινεται πιο ενισχυμενη ρε παιδι μου, μυστηριο πραγματικα) , να με τετοια ζητηματα ασχολουμαστε και προβληματιζομεθα  και ριχνουμε το επιπεδο στα ταρταρα καθε φορα , κοινως ειμαστε επιπεδου εκδρομης γυμνασιου (οι αλλοι οχι εγω) .

Τρεξαμε τον αγωνα μας , συζητουσαμε επισταμενως για τις συναθλητριες (δε θελαμε αλλα δεν γινοταν κι αλλιως)  , βγαλαμε φωτο και βιντεο , ειχαμε τον Στεφανο να πηγαινει περα δωθε , μας βγηκε η γλωσσα να τον ακολουθουμε , καλα τα πηγαμε τελικα τερματισαμε μεσα στη χαρα και τσακ τσουκ γιατι ειχαμε και δουλειες να κανουμε οπως να φαμε μπουγατσες. 

Παει κι αυτο πρεπει να εχω τρεξει σε διψήφιο αριθμό Ξηρολιβαδων , Φιλιππειων και Σελιων , μαλλον φταινε τα τεσερα στρεμματα ρεβανι που εχω φαει στη ζωη μου και ειμαι τοσο συνδεδεμενος με τη Βεροια. (αυτη τη φορα δε πηραμε ρεβανι σε συσκευασια προμηθειας στολου , καναμε κρατει) .

Συνεχεια φυσικα στο βουνο και στο Καφτ οπου διαπιστωσα οτι η κλασσικη παρεα μου καθε χρονο ριχνει το ρυθμο  (pace)  κατα 30 περιπου δευτερολεπτα , αλλο κι αυτο μου το παιζουν γεροι και καλα οτι δεν μπορουν , εχει χαζεψει ο κοσμος , κανουν κατι γυρους με ρυθμο 8 λεπτα το χιλιομετρο  καμια μερα θα πεσουμε εκει που ταχα τρεχουμε - καλα που εχει εγκατασταθει το ΕΚΑΒ στην εισοδο του σταδιου να μας μαζευει . 

Εμενα δε θα με μαζεψει κανενας γιατι καθε φορα που μπαινω μεσα στο σταδιο και ειναι οι Εκαβιτες μεσα στο κουβουκλιο και κοιμουνται οι ανθρωποι, αρχιζω και γκαριζω ταχα τυχαια για να ξυπναν ολοι ευχαριστα  απο τις 5:30 χωρις λογο και που να μπει και η ανοιξη και να αρχισω να πεταω κροτιδες ενοψει Πασχα.  (καλος ανθρωπος) .

Καναμε και κατι τρεξιματακια στο βουνο , παω κι εγω χαλαρος χαλαρος την Κυριακη για χαλαρο λονγκ μου ερχονται κατι καρταλια μαζι με τον Μαρκο (καλα παιδια και φιλοι οποτε δικαιουμαι να τους κραζω) που κανουν κατι 3 ωρες μαραθωνιο, με κανουν να πηγαινω στα κοκκινα για 1,5 - 2 ωρες , αυτοι βεβαια χαλαροι και να βλαστημαω ολη μερα . (Αλλη φορα θα τρεχω κρυφα)

Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΣΤΗΝ ΒΑΣΙΛΙΣΣΗΣ ΣΟΦΙΑΣ

 

Πανετοιμοι

Ενα στοχο ειχα ειχα ο κακομοιρης φετος να παω να τρεξω στο Παρανεστι δεν τα καταφερα , ας οψεται η πετρα στην οποια στραβοπατησα, παει κι αυτο.

Πηγα ομως στην Αθηνα για 4η συνεχομενη χρονια (και 9η συνολικα να τα λεμε κι αυτα)  οπου εγινε μεγαλο πανηγυρι - οπως καθε χρονο. 

Ημουν  μαζι με τα δυο ψηλα παλικαρια τον Μαρκο και τον Μακη , καλοι μου φιλοι και οι δυο , παροτι ειχα κανει μπαχαλο την προετοιμασια μου , οπωσδηποτε δεν ημουν ετοιμος για μαραθωνιο, ηθελα ομως να δω αν μπορω να τρεξω ακομη μια φορα στην αυθεντικη διαδρομη και τα καταφερα. Παροτι δεν εκανα ικανοποιητικο - ακομη και για τα δικα μου δεδομενα χρονο - ευχαριστηθηκα πολυ μια και δεν επεσα στον τοιχο , ετρεξα, εστω και αργα, ολη τη διαδρομη, χαρη   στον Μαρκο που με συνοδευσε στα 42 χιλιομετρα παροτι τον τραβουσα πισω. Ο Μακης ειναι γρηγορος εφυγε σφαιρα και τον ειδαμε ξανα  πολυ μετα οταν πηγαμε για  μπυρες . 

Αυτα για το αγωνιστικο κομματι, ας πουμε οτι εχω αποδεχθει οτι δεν θα κερδισω ποτε αυτον τον αγωνα .

Κατεβηκαμε λοιπον χωρις αγχος , φτασαμε Αθηνα το Σαββατο αρχισαμε τους καφεδες και τις βολτες , πηγαμε στην Εξπο για να δουμε τα καινουρια προϊοντα στον τομεα του αθλητισμου (και σε καμια περιπτωση δεν τσεκαραμε τα κολαν που φορουσαν οι κοπελες στα σταντ -οτι ειπωθει θα ειναι καθαρη ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑ ). 

Μας επιασε το αγχος να κανουμε carbloading μη και ξεμεινουμε απο ενεργεια στον αγωνα, φαγαμε καμια 7 φορες μεσα στη μερα (ειμαι σιγουρος οτι απο πλευρας ενεργειας πλεον ειμαστε σαν τον Ηλιο , δεν προκειται να σβησουμε ποτε) και πεσαμε για υπνο νωρις νωρις για να ξυπνησουμε ταυτοχρονα ολοι κατα τις 3 το πρωι .

Μαυρα σκοταδια στα λεωφορεια

Ανεβηκαμε χαρουμενοι στα λεωφορεια προς Μαραθωνα βγηκαμε ενα καρο φωτογραφιες , δεν ειδα φετος πολλους παλαβους, ειδα ομως πολλους κινεζους , ειχε πολλους με πανοπλιες - ενταξει δεν ειχαμε την περυσινη ποιοτητα . Εβγαλε και φετος ηλιο και ζεστη  , ψηθηκαμε αρκετα , παντως το πηγαμε χαλαρα και ανετα χωρις να κοιταμε το ρολοϊ . Συγκλονιστικο βεβαια το περασμα απο τα καμμενα , οι ανθρωποι καταστραφηκαν τι να λεμε τωρα...

Ουτε τα προβατα δεν περασαμε

Μετα απο πολλες κουβεντες φτασαμε τελικα στην Βασιλισσης Σοφιας,  2-3 χιλομετρα πριν το τελος και εκει που ειχα αρχισει να ξεψυχαω,  ακουσα μια βροντωδη φωνη πισω μου , ηταν ο τριτος ψηλος της πρωινης δρομικης παρεας , ο Δημητρης - που στην οψη ειναι σαν τον προφητη Ιερεμια  σε δρομικη εκδοση (αν και ο οριτζιναλ ας πουμε οτι μιλουσε πιο αχεμ, κοσμια )  -  ο οποιος αφου τον ειχε φαει η μοναξια να τρεχει 4 ωρες μονος του πανω στην ασφαλτο, αρχισε να φωναζει σαν παλαβος  "Αρης - Αρης" και διαφορα αλλα παλαβα στο κεντρο της Αθηνας (ειναι και σκωληκας, αλλα του το συγχωρουμε) αρχισαμε να τον κραζουμε εμεις που ειμαστε Παοκτσηδες , γενικα εγινε πανηγυρι .

Ζει ο Βασιλιας Αλεξανδρος 

   

Η στιγμη ηταν σουρεαλιστικη , ενας τυπος ιδρωμενος και αγριεμενος σαν προφητης απο τη Βιβλο να βρισκει φιλους μεσα στον αγωνα , να βριζονται για ΑΡΗ - ΠΑΟΚ και τελικα να τερματιζουμε ολοι μαζι. Φυσικα και μου χαλασαν τη στιγμη , επιτηδες το κανουν , με πλαισιωσαν οι δυο ψηλοι στην φωτο του τερματισμου παει,  εχασα καθε επιφαση μεγαλοπρεπειας μεσα στο σταδιο. 

Ηταν ενας απο τους πιο αργους αγωνες μου αλλα ισως ο πιο ευχαριστος . Ειναι ωραια στη Αθηνα εχει κοσμο , ειναι στη πραγματικοτητα μια μεγαλη σχολικη εκδρομη , ειδαμε κοσμο στην αφητηρια και στον τερματισμο , καλα περασαμε . Παμε για αλλα.   

 

Δημητρης, Μαρκος και το ψοφιμι στη μεση

ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ

 

Να μην χορταινεις τρεξιμο

Επιτελους τελειωσε αυτο το μαρτυριο της ζεστης που δε μ'αφηνει να κοιμηθω να δουλεψω να αναπνευσω και - κυριως - να τρεξω.

Ξεμπερδεψα και με τις διακοπες , πηγα και ενα ταξιδι στο εξωτερικο οπου ειχα σχεδιασει με καθε λεπτομερεια τα τρεξιματα μου τα οποια και τα εκανα στο ακεραιο και τα ευχαριστηθηκα σε συνθηκες ιδανικες. 

Γιατι οι κουτοφραγκοι τα θεματα δημοσιου χωρου τα εχουν ξεκαθαρισει απο καιρο και αν θες να τρεξεις με την ησυχια σου πας και τρεχεις μια χαρα δεν σε ενοχλει κανεις. Και παρκα εχει και σταδια εχει και ποδηλατο μπορεις  να κανεις και βολτα να πας να χαζεψεις, οτι θες .  Εδω πας στην παραλια και  αν δεν σε πατησει κανα ποδηλατο και αν δεν σε πονεσει το ποδι σου απο το δαπεδο και αν περασεις με γιγαντιαιο σλαλομ  μεσα απο τα δεκαδες καροτσακια με μαλλι της γριας - καλαμποκι - ποπ κορν και αν δεν σε δαγκωσει και κανας σκυλος , θα την βγαλεις την προπονηση. 

Για τρεξιμο βεβαια  στο χορτο ουτε λογος , στην Ελλαδα το χορτο ειναι απαγορευμενο πραμα, κατι σαν τη φουντα. Μονο το καπνιζεις, δεν το περπατας η το τρεχεις, εκτος αν εισαι σκυλος οποτε μπορεις να πας το χ... 

Στο βουνο δε κανεις τον σταυρο σου να μην πεσεις σε καμια αγελη σκυλων  εχουν πληθυνει τα σκυλια , ας οψονται διαφοροι βλαμμενοι και καλα "φιλοζωοι" που πανε και τα ταιζουν  και ολο γεννοβολανε. , ειναι καλα τα σκυλακια γενικως,  αλλα καμια μερα θα φανε κανεναν. 

Πανε αυτα τελειωσαν ομως . Επεστρεψα στην πολη ξαναεβαλα μπρος να κανω τα τρεξιματα μου  και ολα τα χρειαζουμενα για να τρεξω στο Παρανεστι ,    πηγα για λονγκ στο Σειχ Σου και φυσικα την πατησα κυριολεκτικως.

Ενω τοσο καιρο δεν ειχα κανενα προβλημα, παω να μπω στο μονοπατι που συνδεει δρομο Πυροσβεστικης  με καραβι , βλεπω οτι κατω ειναι σκεπασμενο με φυλλα , προχωραω περπατωντας  αλλα και παλι την πατησα την πετρα και παει ο δεξιος αστραγαλος. Αποτελεσμα για  δυο βδομαδες πανε ολες οι προπονησεις εκτος από δυο μεγαλα αλλα ο αστραγαλος εκει να ποναει. Και μενουν 12 μερες. Για το 46 αρι. Που 46 χιλομετρα σε βουνο    ουτε στον υπνο μου δεν εχω κανει . Και περπαταω μεσα στο σπιτι και με βλεπει η μανα μου και κλαιει  ετσι που παω. Υπομονη. 

Και γεφυρες και ποταμια θα σας κανουμε

ΣΕΛΙ : ΑΠΟ ΔΕΥΤΕΡΑ ΔΙΑΙΤΑ , ΕΕΕ ΓΥΜΝΑΣΤΗΡΙΟ

Αμα ειμαι χαλαρος αυτα παθαινω.

Παμε Ξηρολιβαδο να τρεξουμε , βλεπουμε τα διαφημιστικα για τον αγωνα στο Σελι (Καρα-αυγουστιατικα) , αμεσως αρχισαν οι αλλοι σαν τι κακες μοδιστρες : "παμε παμε να κανουμε και λονγκ ραν , εχει και 1000 μετρα υψομετρικη μονο, θαναι παιχνιδακι" . Να μην πουμε οχι σε αγωνα , θα μας παρεξηγησουν βλεπεις...

Ε λεω και γω , θαναι παιχνιδακι 1000 μετρα υψομετρικη , τι  ειναι για μας - που δεν μπορω να ανεβω το Σειχ Σου και ξεχναω τα χαλια μου στη Σουγλιανη που θα βαζα τα κλαματα και στον Χορτιατη που εγκατελειψα.

Περπατω εις το δασος...

Φυσικα 1000 μετρα δεν ειναι και τιποτε φοβερο   λεμε, αφου ειναι και κανουμε προετοιμασια παμε να δουμε. 

Και παμε με Μαρκο και Ευγενη. 

Και βλεπουμε και καμωνομαστε που λενε . 

Καταρχην να πω οτι αγωνας που διοργανωνουν οι Βεροιωτες ειναι παντα εγγυημενος , αψογος διοργανωτικα. 

Υψομετρο 1500 περιπου στην εκκινηση. Ο τοπος κατω να βραζει, εκει την ειχε την ψυχρα του. Αυτο ηταν πολυ θετικο πρεπει να πω. Σαν γενικη κριτικη να πω οτι αξιζε πολυ , ωραιο δασος, καλη σημανση , ολο σκια ο αγωνας .

Σκιες και δροσιες

Διαδρομη μιση κατηφορα ως τα 1150μ, δευτερο μισο ανηφορα ως τα 1650μ. 

Ειχε κατι φαρμακερες ανηφορες αποτομες , εκεινες που νιωθεις σαν τη γρια στο μοναστηρι, ειχε  μια στο 21 χλμ οπου ειδα τον Χριστο φανταρο  , εβγαλα το χιλιομετρο στα εικοσι λεπτα αλλα ειπαμε, δεν ειμαι μετρο συγκρισης . 

Γενικα το τρεξαμε πολυ ομορφα , συντηρητικα, οποτε δεν πεθαναμε κιολας, αν και οι τετρακεφαλοι μου δεν αντεχαν και πολυ στις κατηφορες μερικες ηταν πολυ δυσκολες. Ειδικα σε μια απο τις πρωτες  κατεβαιναμε, κατεβαιναμε,  κατεβαιναμε και δεν τελειωνε ,κοιταω το ρολοι , ενα χιλιομετρο σε οκτωμιση λεπτα. (Ω να σου γ...ω σκεφτομαι , θα κανω εφτα ωρες οταν αρχισουν οι ανηφορες, με ζωσαν τα φιδια - εδω που τα λεμε παντα ζωσμενος στα φιδια ειμαι) . 

Κατεβαινοντας στο δασος της Μορντορ

Αρχισαμε βεβαια με τον ψηλο , μολις σφιξαν τα πραματα, να υποσχομαστε  σαν τις χοντρες που κανουν διαιτα απο Δευτερα, οτι θα παμε και γυμναστηριο να κανουμε και βαρη "γιατι χρειαζονται, ε ναι βεβαια-βεβαια , βαρη για τα ποδια" να λεει ο ενας - "και για τον κορμο" να λεει ο αλλος(εγω ενα κορμο ξερω αυτον που τον βαζεις - βγαζεις στο ψυγειο μεχρι να εξαφανισθει)  και αλλα τετοια βαρυγδουπα , που  οταν με βλεπει ο ιδιοκτητης του γυμναστηριου βαζει τα γελια καθε φορα και με κοροϊδευει  , παω μια φορα στους δυο μηνες. 

Θα παω ομως και θα δειτε εσεις , θα γινω σαν τον Κοναν τον βαρβαρο και θα ανεβοκατεβαινω τις ανηφορες και δεν θα με ποναν τα ποδια που τωρα θελω να παω στην κουζινα το βραδυ να πιω νερο στο σπιτι μου και ακουγεται λες και περναει καρο.

Αν ημουν λυκος εδω θα εμενα

Τελος καλο ομως στο Σελι , πολυ ωραια ηταν , ειχε και τις δυσκολιες του ο αγωνας (αυτα για τους φυσιολογικους ανθρωπους) δεν ηταν τοσο ευκολο οσο το περιμενα , ηταν πολυ ευχαριστος ομως σαν τον αγωνα του Ξηρολιβαδου στο "πρησμενο" ηταν , πολυ δροσια, ειχε παροχες , ειχε και  φαι  στο τελος και πιτουλες και , και και , και κοριτσια πολλα που αφησαν τις παραλιες να ερθουν να δουν τους απομαχους να κατεβαινουν το βουνο , χαμος. 

Πολυ ωραια ηταν τελικα...

ΤΡΕΧΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΦΩΚΙΕΣ

Η φωκια - δολοφονος κοιμαται

Διακοπες τελος 

Ποτε πηγαμε, ποτε γυρισαμε δεν το καταλαβα να πω τη αληθεια παρα το γεγονος οτι βαριεμαι να καθομαι σε ενα μερος.

 Εννοειται οτι με το που πηγα λυσσαξα να τρεχω κανοντας τα πιο πολλα χιλιομετρα ολων των εποχων στην Αλοννησο . Με το προσχημα της συμμετοχης στον επομενο  αγωνα, αυτον στο Παρανεστι , εκμεταλλευτηκα στο επακρο τις ανηφορες του νησιου καθως ειχα συμμαχο τις απανωτες  συννεφιες που εκαναν τις προπονησεις πιο ευκολες . 

Και δωστου οι ανηφορες , και δωστου οι χωματοδρομοι  και δωστου η θέα στα νησια και τροφοδοσια με φρεσκα συκα απο τον δρομο  , ηταν υπεροχα αν και πρεπει να πω οτι στο μεγαλο τρεξιμο που εκανα στο νησι εφτυσα το γαλα της μανας μου παροτι η υψομετρικη δεν ηταν μεγαλυτερη των 600 μετρων συνολικα.

ρομαντζαδες

Και δωστου μετα τα μπανια και οι βαρκαδες - φετος κατι ποτα και κατι τσιπουρα τα εκοψα, ενα μπαρμπεκιου πηγα να κανω και τα σουβλακια ηταν πυριμαχα φαινεται , εψηνα εψηνα και δεν καιγοντουσαν τα ατιμα λες και ηταν απο αμιαντο   , οταν δε τα εβγαλα απο τη φωτια   ειχαν γευση υφη και τρυφεροτητα ψημενου λαστιχου - απο το χοντρο στα τρακτερ που βαζουν .  

Ειχα και μια συνατηση με την φωκια τον Μπιλη  που βγηκε σε μια παραλια , μεγαλη μουρη αυτος , πηγε και βγηκε σε παραλια γυμνιστων (χαθηκαν ρε οι αλλες?) και εριχνε κατι ξαπλες, τον ζηλεψα. Ηταν ερημικη η παραλια αλλα βρεθηκαν  κατι Ιταλοι τουρισται που ηθελαν να τον βγαλουν φωτογραφιες που κοιμοταν. Με ρωτησαν εμενα αν επιτρεπεται   , λαθος ανθρωπο ρωτησαν , τους ειπα οτι ειναι αγριος ο Μπιλης (ποσο αγριο μπορει να ειναι ενα ζωο που λεγεται Μπιλης ?) οτι αν ξυπνησει μπορει να τους δαγκωσει και κατι τετοια και οτι δεν πρεπει να κανουν θορυβο και ολα αυτα για να κανω εγω μπανιο με την ησυχια μου λιγο παραδιπλα (κακοηθης ανθρωπος ξερω αλλα στενοχωρεθηκαν τα παιδακια τους και τους  ειπα να πανε να βγαλουν φωτογραφιες  αλλα δεν φταιω 'γω  αυτοι ζητησαν την αδεια απο την αφεντια μου λες και ειμαι φωκοδιαχειριστης) .   

Αγιοι Αναργυροι

Το προπονητικο προγραμμα που ακολουθω ο θεος να το κανει τετοιο καθως παω με  αυτοματο πιλοτο και εμπειρικα. Τοσα χρονια βασιζομουνα σε στο Runkeeperτο οποιο παροτι με συνδρομη  σταματησε να βγαζει προπονητικα πλανα οποτε παπαλα (θα παρουν τα τετοια μου απο δω και στο εξης)  . Θα μου πεις οτι τοσα χρονια αυτο το προγραμμα εκανα και ποτε, μα ποτε των ποτων, δεν πλησιασα τους χρονους που επεδιωκα αλλα τελος παντων.  Τι σημασια εχουν ομως οι χρονοι μπροστα στην αιωνιοτητα λοιπον και ως γνωστος τσαπατσουλης προσαρμοσα ενα προγραμμα μαραθωνιου σε προετοιμασια για ορεινο τρεξιμο στο 46αρι του Παρανεστιου και ο Θεος βοηθος. Το βλεπω βεβαια το εργο οτι θα με πιασει απελπισια εκει  στο 24-25 αλλα ας μην γρουσουζευω . Θα κανουμε και μια καλη προβα στο Σελι  με τους αλλους, ιδανικες οι συνθηκες σε 23αρι  με 1000 μετρα υψομετρικη , θα ειναι ενα καλο λονγκ ραν  ενω ψηνομαστε και για τον αγωνα του Βερμιου . 

 

Και δασος εχουμε και trail και οτι θελετε

ΤΡΕΧΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΑ ΒΟΔΙΑ

Εφτασε και η καταραμενη εποχη που κανει καυσωνες και που φερνει  ολα τα κακα της μοιρας μας, συμπεριλαμβανομενων των μπανιων στη θαλασσα, των συζητησεων με κεντρικο αξονα το  "γιατι να μην παμε μια βολτα σε μια κοντινη παραλια?" , των διακοπων μαζι με μερικες δεκαδες χιλιαδες ζεσταμενους τουριστες  , της ατελειωτης κινησης στους επαρχιακους δρομους κλπ κλπ

Κι ολο μου ξεφευγαν αυτοι

Καταρχην σαν μονοχνωτος και αντικινωνικος  τυπος που ειμαι δεν μπορω να πηγαινω σε μερη με πολυ κοσμο και ειδικα με κοσμο που παει για διακοπες. Δεν γουσταρω τα μπανια, ειδικα αυτα που μπαινεις στη θαλασσα και μετα πασπαλιζεσαι με αμμο σαν κεφτες ετοιμος να μπεις στο τηγανι. Δεν μπορω τα ταξιδια με τη ζεστη.  Δεν μπορω τη ζεστη γενικως. Γιατι ολα αυτα συντεινουν στο να χασω το τρεξιμο μου, τις προπονησεις μου , το ρυθμο μου , πανω στη φαση που υποτιθεται κανω ενα διαλειμα απο τη δουλεια μου.  (καλος ανθρωπος ειμαι και βολικος). 

Ομορφιες

Ετσι συμβιβαστηκα ολο αυτο το διαστημα με το να κανω μερικες προπονησεις βουνο και σταδιο μεσα στη ζεστη  (ακομη και στις 6 το πρωι εχει 25 βαθμους, μπλιαχ) αν και προγραμμα δεν εβγαλα ακομη, μια και καθε μερα παντοτε υπηρχε παρεα που ηθελε να τρεξει μαζι μου (απορω) και να κανουμε τελικα λιγοτερα χιλιομετρα  απο οσα ηθελα. (Ειπαμε ειμαι αντικοινωνικος αλλα τους δρομικους φιλους μου τους ανεχομαι ακομη) .

Φυσικα η αποθεωση του δρομικου ξεσαλωματος ηταν το ετησιο προσκυνημα μας στο Ξηρολιβαδο με το οποιο εχω πρηξει τους παντες και τα παντα , μονο σ'αυτο το μπλογκ  εχω γραψει καμια εικοσαρια φορες, αλλα θα γραφω καθε φορα που παω και σχεδιαζω να το τρεξω αρκετες φορες ακομη.

Πηγαμε με Ευθυμη και Μαρκο ψηλο γιατρο , ετσι μπαμ μπαμ στα πεταχτα , ειδαμε φιλους και γνωστους (παντα στος αγωνες ειναι και ο Κοτζαμπουικης μαλλον η παρουσια του κατι εχει να κανει με την εγκυροτητα της διοργανωσης δεν εξηγειται οτι παει παντου) , ειχε δροσια (αλλα οχι τοσο οσο αλλες φορες) , ειχε απειρο κοσμο , ευχαριστηθηκαμε για τον φιλο μας τον Σακη τον  Πυροσβεστη που ειχε τη χαρα να δει τον γιο του να βγαινει πρωτος στα μικρα (μπραβο ρε Σακη !!).

Πηγαμε λοιπον τρεξαμε μεσα στα ρουμανια και στα δαση και στα λιβαδια του μονον κατ'ονομα Ξηρολιβαδου, δεν καναμε και τιποτε χρονους φοβερους , μονον ο Ευθυμης  πηγε εκει κοντα στο 1,10, αλλα τι σημασια εχει , φχαριστηθηκαμε απο την αρχη μεχρι το τελος , ειναι ρε παιδι μου αγωνας διασκεδασης , τρεχεις , δεν ειναι πολυ μεγαλος δεν κανει πολυ ζεστη , εχει ωραιο σκηνικο , δεντρα, δαση κλπ, ειναι μαλακο το τερεν , ουτε πολυ υψομετρικη, ξεκινας και τελειωνεις σαν ανθρωπος .

Εχει και γελαδια στον δρομο , σε καποια φαση θελαν τα βοδια να περασουν τον δρομο (οχι εμεις τα βοδια, τα γελαδια εννοω) περνουσαν αναμεσα στους δρομεις γιατι θελαν να βοσκησουν. 

Αυτη η πρωτη παραλιγο να με πατησει και τωρα παριστανει την αδιαφορη

Κοιταχτηκαμε στα ματια σε μια διασταυρωση με μια αγελαδα  με κατι κερατα σαν τη γυναικα του Τραμπ  ηταν ,  δεν ηταν καθολου χαριτωμενη , ειχε μεγεθος αυτοκινητου, παραλιγο να με πατησει πρεπει να πω , παλι καλα τη γλυτωσα απο τυχη ,  θα γινομασταν πρωτοσελιδο για τους λαθος λογους , μονο αυτο μου ελειπε, θα μας δειχναν τα ξενα καναλια και θα γελουσε κοσμος με τον τιτλο "γελαδα πατησε δρομεα".

Τελος καλο ολα καλα τρεξαμε τερματισαμε μας απονεμηθηκε πιατο με μπριζολακια , γελασαμε , φαγαμε και ηπιαμε , ναταν κι αλλο , τωρα  καιρος για ανελεητες ανηφορες στην Αλοννησο. 

ΤΕΡΜΑ ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ (ναι καλα)

Ολυμπαρα

Δεν με πειραζει να παιρνω μερος σε αγωνες και να ειμαι αναμεσα στους τελευταιους . Εχω συμβιβαστει με το γεγονος πως οι επιδοσεις στους αγωνες ειναι κατι που δεν με αφορα, απλως θελω να αποφευγω την ταλαιπωρια . 

Αυτο δηλαδη να ξεκιναω σε εναν αγωνα και να βλαστημαω την ωρα και τη στιγμη που γραφτηκα γιατι δεν εχω δυναμεις, δεν το αντεχω, πολυ περισσοτερο τωρα που κανει  και ζεστη και δεν ειμαι στα καλυτερα μου.

Δυο δρομους εχει η ζωη

Αποφασισα λοιπον οτι δεν με βολευει να τρεχω σε αγωνες,  ειδικα βουνου,  καθως ολος ο συνωστισμος οι αλλαγες ρυθμου με αποσυντονιζουν και δεν μπορω να τρεξω καθολου  ειδικα οταν αυτοι  γινονται σε μονοπατια και παει ο ενας πισω απο τον αλλον και μονιμως νιωθω οτι καθυστερω ολους τους υπολοιπους (εχουμε και τα ψυχολογικα μας) . 

Γι'αυτο καλυτερα μονος μου σε προπονησεις η και με λιγους φιλους , οπως τις προαλλες στον Ολυμπο που πηγα με Γιωργο και Μιχαλη οι οποιοι σεβομενοι την φυσικη μου κατασταση και την ηλικια μου  (αυτα δεν τα λεμε) με πηγαν παρεα μεχρι την Σκουρτα και γυρισαμε. 

Εριξα εν τω μεταξυ μια τουμπα στην κατεβασια  - οπως σχεδον καθε φορα στον Ολυμπο - και γυρισα μπλε μαρεν στην Θεσσαλονικη αλλα κατα τα αλλα το ευχαριστηθηκα πολυ ασχετα αν επεστρεψα μεσα στα αιματα . 

Ειχα πολυ καλυτερες φωτο να βαλω αλλα ειμαι κακοηθης - γνωστο αυτο

Φυσικα ολες αυτες οι μεγαλες αποφασεις για τα μοναχικα τρεξιματα πηγαν τελικα περιπατο, μια και γραφτηκα με τη μια σε δυο αγωνες για το Φθινοπωρο,  σε Παρανεστι και καπακι στον Αυθεντικο Μαραθωνιο .

Αυτα οσον αφορα τις μεγαλες δρομικες αποφασεις,  τι να κανουμε και το να τρεχεις χωρις στοχο μου ειναι δυσκολο , παντως θελω πολυ να τρεξω αυτο το Παρανεστι , εχω ακουσει τα καλυτερα , δεν θα εχει και τεραστια συμμετοχη νομιζω οτι με καλη προετοιμασια θα μπορεσω να το κανω. 

Γιατι αλλιως θα μπω στην συνηθισμενη διαδικασια των διακοπων , μπανια παραλιες κλπ , που  τις βαριεμαι ετσι σκετες αν δεν εχει και λιγο τρεξιμο  , λιγη προετοιμασια  - ετσι να τη σπας   στους αλλους που περιμενουν μπανια και ποτα και ταβερνες  και εσυ να πηγαινεις για λονγκ ραν.

Η διαδικασια εχει ως εξης : σχεδιαζεις διακοπες με οικογενεια ή παρεα , αγαπημενη/ο, αρραβωνιαστικια/αρραβωνιαστικο   κλπ κλπ. 

Γκουγκλαρεις στα κρυφα να δεις αν υπαρχει κανα φορουμ να λενε που πανε για τρεξιμο εκει κοντα . 

Κανονιζεις διαδρομες αναλογα με το προγραμμα προπονησης. 

Κανονιζεις τα μπανια αναλογα με το προγραμμα προπονησης. 

Κανονιζεις τα ρουχα που θα παρεις, αποκρουοντας με σθενος παρατηρησεις-ερωτησεις  του στυλ , "γιατι παιρνεις  τοσα αθλητικα ?" και "γιατι παιρνεις τζελακια?" και "γιατι ισοτονικα?" και "γιατι ζωνη -παγουρι?" και "παλι τρεξιματα θα κανεις εκει δεν μπορουμε να κατσουμε σαν ανθρωποι να κανουμε διακοπες?"  και παει λεγοντας . Φυσικα η απαντηση ειναι "οχι μωρε να καμια φορα αν βαριεμαι να παω για λιγο και μην κοιτας που φαινονται πολλα , αφου δεν πιανουν πολυ χωρο κλπ" 

Απο κει και περα μολις φτασουν τα τρεξιματικα στο νησι των ονειρων (τους) μην τον ειδατε τον Παναη , το μονο προβλημα ειναι να αποφυγεις τις βραδυνες εξοδους αν εχεις την αλλη μερα πρωινο τρεξιμο (ωραια που περναν οι διαφορες Δουλτσινεες που μπλεκουν με τρεξιματικους...).   

 

Λιιιιιιιγη ανηφοριτσα

ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΦΟΡΑ ΤΟΥ ΧΟΡΤΙΑΤΗ

Τενις. Θα ασχοληθω με το τενις . 

Η' με το πινγκ πονγκ . 

Η μαλλον αυτα ειναι κουραστικα σπορ.

 Θα ασχοληθω με τα βελακια. 

Θα σημαδευω , θα πινω τις μπυρες μου και μετα θα ξυνω την κοιλια μου βγαζοντας και το μπλε το χνουδι βαθια μεσα απο τον αφαλο μου. 

Και ουτε γατα, ουτε ζημια, ουτε να ποναν τα ποδια μου, μονο για κατουρημα θα πηγαινω να αδειαζω τις μπυρες. 

Ηρθε επιτελους η στιγμη που εγκατελειψα και επισημα σε αγωνα χωρις να υπαρχει καποιος λογος. 

Μαγεια

Ξεκινησα στον αγαπημενο μου αγωνα , αυτον του Χορτιατη , εκανα ολη την ανηφορα αγκομαχωντας και οταν ηρθε η ωρα του σταθμου  σκεφτηκα οτι εχω ακομη ενα ανεβοκατεβασμα  6 εως 8 χιλιομετρων περιπου να κανω και ο διαβολος μεσα μου δεν με αφησε. “ΣΤΑΜΑΤΑ ! " μου λεει "ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΥ ΖΕΣΤΗ, ΠΟΥ ΝΑ ΤΑΛΑΙΠΩΡΕΙΣΑΙ ΤΩΡΑ !" οποτε κι εγω λυγισα, διαλεξα τον δρομο της αμαρτιας , αποχαιρετησα τον Μαρκο και τον Παναγιωτη που μου εκαναν παρεα (με πολυ υπομονη και οι δυο τους) , παρεδοσα το τσιπακι μου  και πηρα την κατηφορα για το  μαρτυρικο χωριο του Χορτιατη σκεφτομενος στην επιστροφη αν θα μου δωσουν μπακλαβαδακι (γιατι αυτο παει με την εγκυρη συμμετοχη). 

Βεβαια προνοησα και περιμενα λιγακι να περασουν οι  πρωτοι γιατι αμα με εβλεπαν οι γνωστοι στον τερματισμο να καταφτανω σε δυο ωρες θα παθαιναν ομαδικα παρακρουση . 

Αφου με ειδε ο Μπαμπης αγκαλια με τον εγγονο του και θαυμασε, του ειπε του μικρου "δες τι αθληταραδες φιλους εχω" μεχρι βεβαια να του πω ντροπιασμενος τα καθεκαστα οτι εκοψα 6-7 χιλιομετρα απο τη διαδρομη. Αντε να εξιλεωθουμε στον Μπαμπη ...

Ε τι να κανω , εφαγα το γλυκακι μου μεσα στις δρομικες τυψεις  ,  εκανα την καρδια μου πετρα και εκατσα στις απονομες .

 ΥΠΟΧΡΕΩΘΗΚΑ μαλιστα να κανω την απονομη στη  ΜΙΚΡΗ ηλικιακη κατηγορια των γυναικων - εγω δεν ηθελα - αλλα τι να κανουμε αυτη η διαθεση για προσφορα στον αθλητισμο θα μας φαει.   

Ανοιξη

Περα απο την πλακα τωρα ηταν μια διοργανωση του Χορτιατη trail run η οποια κατ'εξαιρεση εγινε με καλοκαιρινο καιρο, γεγονος που απο μονο του στερει απο τον αγωνα μερος της ομορφιας και της δυσκολιας  του. Και παλι ομως το βουνο ηταν ανοιξιατικο και μεσα στα λουλουδια , η διαδρομη ειναι υπεροχη ενω εδωσαν το παρον  πολυ καλοι αθλητες - παρα το τριημερο ειχε συμμετοχες . 

Αν υπηρξαν και μερικα προβληματα  , ειναι γιατι ο Χορτιατης ειναι λιγο αναποδος , υπαρχει παντα ο κινδυνος αν ακολουθησεις τον μπροστινο σου να χαθεις , γιατι εχει πολλες στροφες και παρακαμψεις και μπορει να χασεις τα σημαδια που υπαρχουν. Ο φιλος ο Στελιος προσπαθει για το καλυτερο αν και απουσιαζει απο τη χωρα , ηταν και παλι παρων και εδωσε τα παντα μεσα σε ελαχιστο διαστημα , τον αλλο Χειμωνα θα παει ακομη καλυτερα  ο αγωνας (μπορει να τερματισω κι εγω του χρονου. ).  

ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ

Απο παλιοτερο Χορτιατη

Ορεξη να εχεις να τρεχεις . 

Πηγαμε λοιπον  με τους αλλους   στον αγωνα του Σειχ Σου που διοργανωνει ο ΣΔΥΘ καθε χρονο (στο δικο μας το βουνο) πηραμε και το μεταλιο μας (και το σαντουιτς), εκανα  ακομη μια φορα αθλιο χρονο αλλα γι'αυτο δεν φταιμε εμεις φταιει ο αλτρουισμος μας καθως πηγαιναμε πισω μπρος να δουμε μηπως χαθουνε διαφορες νες παρουισες στο δρομο ή ζαλιστουνε η παθουν κατι αλλο τρομερο μεσα στο επικινδυνο δασος.  

Κοινως το καναμε παιδικη χαρα παλι αλλα ετσι ειναι ο αγωνας αυτος ουτε πολυ μεγαλος ουτε πολυ δυσκολος ειναι οτι πρεπει να για να περασεις ευχαριστα ενα πρωι στο βουνο. 

Ηταν αφιερωμενος σε ενα παλικαρι που πεθανε τρεχοντας εδω στη Θεσσαλονικη , κριμα     νεος ανθρωπος με παιδια -  υγιης να παθει τετοιο κακο και αυτος και η οικογενεια του , τι να πεις ? Ηταν θλιβερο να το σκεφτεσαι, δεν τον ηξερα προσωπικα  μονο φατσικα , κυριως οταν θυμασαι οτι εκανε κατι - θεωρητικα - καλο για την υγεια του . Κριμα. 

Το σκεφτομαι κι εγω καμια φορα οταν παω μονος μου στο βουνο , δεν πιστευω οτι θα παθω κατι , αλλα κατι τα σκυλια,  κατι μην στραβοπατησω πουθενα , τελικα παιρνουμε ολοι το ρισκο και παμε . 

Υποτιθεται οτι κατι θα κανουν με τα σκυλια στο Σειχ Σου - γινεται   της μουρλης εκει πανω - ειναι θεμα χρονου να φανε καναν ανθρωπο  , δαγκωσαν ασχημα καποιον πριν λιγες εβδομαδες , μια φορα πανω ψηλα στην εξοχη επεσα κι εγω πανω σε μια παλιοπαρεα σκυλων , αρχισαν με γρυλιζαν την εκανα με ελαφρα πηδηματακια. Δυσαρεστα πραγματα . 

Ειχαμε κανονισει να παμε και στην Πουρλια , δηλαδη στους Πορους στην Κατερινη κοντα για αγωνα τρεηλ , πληρωσα κανονικα , πλακωσαν δουλειες δεν πηγα τελικα , φετος εχω πληρωσει ενα σωρο αγωνες που δεν εχω παει , ειμαι μεγαλη κοτα το ξερω αλλα τι να κανω. 

Πλεον δεν θα ξαναλεω οτι θα παω σε αγωνα , εκτος απο το Ξηρολιβαδο δηλαδη μεσα στο καλοκαιρι εκει θα παω . 

Γιατι και Αλοννησο ειπα να ξαναπαω φετος,  κοιταω μια τα εισιτηρια , εκτος απο το οτι κοστιζουν οσο να πας Παρισι   με παρανομο δεσμο , κανεις περιπου οσο για να πας στη Νεα Υορκη . Γυρω στις 7,5 ωρες μονο για να πας και αλλο τοσο για να γυρισεις , ε δεν παμε καλα , κοψαν και φετος το απευθειας  απο Θεσσαλονικη πιο γρηγορα θα παω αν κατεβω Αθηνα αεροπορικως και παω μεσω Χαλκιδας με το πλοιο , η κατασταση εχει γινει σουρεαλιστικη . 

Οποτε παει και η Αλοννησος και εμεινε ο παντα αγαπημενος Χορτιατης σε συνθηκες αλλες αυτη τη φορα,  καθως μετα την αναβολη του χειμωνα θα διεξαχθει στις 27 Μαιου και εννοειται οτι θα ειμαι εκει. 

Βεβαια Χορτιατης χωρις λασπη ειναι αλλος αγωνας , τωρα αμα κανει και καμια χοντρη ζεστη δεν με βλεπω καλα,  θα  ξεκινησω ωραιος ωραιος και ζουμερος και θα τερματισω ζαρωμενος σαν την πιο γρια γυναικα του κοσμου εκεινη τη Γιαπωνεζα που εβλεπα τις προαλλες στην τηλεοραση και ηταν σαν την πετσα απο το ρυζογαλο. 

Στις 27 Μαϊου λοιπον στην πλατεια του Χορτιατη 

ΣΟΥΓΛΙΑΝΗ 2018

Στην μαρτυρικη (το  μαρτυρικη παει σε μενα) κορυφη

Τα σημαδια ηταν μπροστα μου και δεν τα 'βλεπα.

Εδω και καιρο οταν εβλεπα κανα δρομικο φιλο και με ρωτουσε που θα παω να τρεξω ελεγα "Σουγλιανη" και η απαντηση ηταν στερεοτυπα "Ωχ ωχ" και μετα "Ωραιος αγωνας ... μπραβο. -  Πολυ ωραιος αγωνας, αλλα δυσκολος πολυ δυσκολος." 

Συμπερασμα: Οταν ακους προταση που να αρχιζει με το "ωχ" καλο ειναι  να φυλας τα ρουχα σου. 

Ετσι κι εγω ημουν υποψιασμενος , ειχα μελετησει και τα σχεδιαγραμματα  , τα υψομετρικα , ολα , αλλα αμα δεν πας να παρεις γευση δεν ...

Σουγλιανη trailλοιπον και να πω κατ'αρχην  οτι προκειται περι συγκλονιστικου αγωνα , αρκετα δυσκολου μεν , αλλα που σε ανταμοιβει 100% . Τι να πρωτοπιασεις? το τοπιο? Το δασος? Την διαδρομη που ήταν κατω απο δεντρα στο μεγαλυτερο μερος της? Για το γεγονος οτι δεν εχω δει καλυτερη σημανση σε διαδρομη  αγωνα, πιο καθαρα μονοπατια (τοσα χιλιομετρα πως πηγα και τα καθαρισαν ενας θεος ξερει) , εξαιρετικος ο ανεφοδιασμος με αρκετους σταθμους, εθελοντες παντα εκει , μπραβο στον τοπικο Φυσιολατρικο Ομιλο για την προσπαθεια, και  μαλιστα σε ενα μερος  50 λεπτα απο τη Θεσσαλονικη. Αξιζει με τα χιλια αν και θελει να εισαι προπονημενος - να τα λεμε κι αυτα.

Κουφαλες (Γενικως)

Στα μονοπατια

Ως γνωστον εγω ειμαι ΠΑΝΤΑ πολυ προπονημενος ειδικα για τα ψηλα τα βουνα,  αλλα οπως συμβαινει παντα οταν φευγω απο τα ορια του Σειχ Σου ,  στα μισα της διαδρομης ειχα ξεμεινει εντελως - μα εντελως απο ενεργεια και διάθεση όχι μονο για τρέξιμο , για ζωή γενικώς, τόσο είχα κουραστεί.  

Και ειχαμε παει καλη παρεα στον Σταυρο Χαλκιδικης , με Μαρκο και Στεφανο και τον Σηφη αλλα αυτος ειναι γρηγορος δεν τρέχει μαζί μας , που ειναι ευγενικα παιδια και καναν  παρεα στο πτωμα της ομαδας καθ'ολη τη διαδρομη  ειδικα στο κατεβασμα οταν αρχισα να μετραω κραμπες παντου  (γαμπες, τετρακεφαλοι, μεχρι και στον τρικεφαλο του χεριου, μονο στ'αυτια δεν επαθα κραμπα) .

Γιατι ως βουνο που σεβεται τον εαυτο του (Χολομωντας?) εχει κατι ανηφορες που οταν τελειωνουν δεν ακολουθουνται απο κατηφορες αλλα απο ακομη μερικες ανηφορες για να σου σπαει το ηθικο . Καθομουν εγω λοιπον (καλα εννοειται οτι δεν ετρεχα, απλως περπατουσα κι αυτο με δυσκολια) και ατενιζα την ανηφορα μαρμαρωμενος να ανεβαινει σκεπτομενος οτι δεν με παιρνει ουτε να γυρισω πισω. 

Οι αλλοι δυο βεβαιως κωλοβαρουσαν , ο Στεφανος εκανε περιηγηση λες και πηγε στο περίπτερο  , ο δε Μαρκος ειμαι σιγουρος οτι σκεφτοταν  -  ως γιατρος που ειναι - "εχει γουστο να τα κακαρωσει αυτος εδω στις ανηφορες" , οποτε εμεινε καθηλωμενος διπλα   μου για να αποφυγουμε τα χειροτερα. 

Να παμε απο δω , η απο κει?

Ο γιατρος παει να με πιασει απο το χερι τοσο πτωμα ημουν

Ετσι καθομουν πανω σε καθε βραχο που εβρισκα να παρω μια ανασα (τον αγωνα τον εβγαλα μισο περπατημα  μισο σταματημα - και καλα να βγαλω καμια φωτογραφια  το τοπιο)  έβριζα τις ανηφόρες λες και μου έφταιγε το βουνό, έπινα κοκα κόλες στους σταθμούς και γενικώς σε άθλια κασταση έφτασα μέχρι την κατηφόρα για τον γυρισμό κοιτώντας με απόγνωση το υψόμετρο να δω πότε επιτέλους θα κατέβει στο επιπεδο της θαλάσσης να τελειώσει  αυτό το μαρτυριο. 

Ομορφια

Τελικα επεζησα ,  πονουσαν όμως μεχρι και οι τριχες στο κεφάλι μου οταν εφτασα στο τελος , καναμε και μια βουτια και ορμήξαμε σαν τις στρατιές του Αλάριχου στην ταβέρνα προς πρωτεϊνική αναπλήρωση. 

Εννοείται δε ότι με την άφιξη στη Θεσσαλονίκη και αφου επιβεβαιωσα  στα αποτελέσματα ότι δεν είμασταν τελευταίοι των τελευταίων , κόμπαζα τι  δυσκολο αγώνα έβγαλα  , ότι  είχε ανηφόρες, υψομετρικά  κλπ κλπ αποκρύπτοντας οτι μονο τα κλάματα δεν εβαλα πριν την κορυφή. 

Γιατι το  θαυματουργό με το τρέξιμο ειναι  ότι ξεχνάς εντελώς  την ταλαιπωρία μόλις τελειώσεις και απομένεις  με τις φωτογραφίες και την πλάκα του αγώνα.   Και εν πάσει περιπτώσει το τερμάτισα...

ΓΙΑΝΝΟΥΛΑ, ΣΟΥΓΛΙΑΝΗ, ΔΕΚΑΡΙ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΦΡΟΙ

Ανοιξη βλεπει ο ενας - δενδρολιβανα για μπριζολες ο αλλος

Απαλλαγμένος από το αγχος ενός μαραθωνιου συνεχισα τις προπονησεις σε βουνα και σε λαγκαδια και σε παραλιες και σε σταδια - με παρεα και χωρις - και να πω καλα ειναι. Μπηκε και η ανοιξη και πας στο βουνο και δεν βλεπεις ψυχη ωρες ωρες και τελικα αυτο ειναι το καλυτερο καμια φορα. Χτυπας μια Γιαννουλα (η και δυο - ξερω  κατι αφασιες την τρεχουν δυο φορες να την ευχαριστηθουν) και βρισκεις την υγεια σου , εχω να τρεξω και Σουγλιανη στις 15 πρεπει να ειμαι ετοιμος (να τερματισω μεσα στους τελευταιους δεκα).

Απομιμηση Γολγοθα μερες που ειναι

Πηγα και στον 10αρι στον Μεγα Αλεξανδρο  , καταευχαριστηθηκα αν και ετρεξα σαν κοιμισμενος αλλα μηπως και να εκανα ρεκορ θα το προσεχε κανεις ?

Αλλα ηταν ωραια, 9η συνεχη χρονια από το 2010 και μετα οταν επιασα να τρεχω και δεν σταματησα εκτοτε , ειναι κριμα να γινεται τετοια διοργανωση   και να μην παμε μεσα στο σπιτι μας , παω ανελιπως οπως και στον Νυκτερινο και ασε τους αλλους να γκρινιαζουν , ετσι κι αλλιως δεν κατεβαινει πολυς κοσμος κατω αρκουν οι συμμετεχοντες και οι δικοι τους ανθρωποι.

Γιατι ειμαι και τοπικιστης (λιγο) και Παοκτσης (πολυ) αν και ντραπηκα να πω την αληθεια για τους ηλιθιους που τα εβαλαν με τον Τεμον ΑΕΚ στον τερματισμο γιατι φορουσε μπλουζα ΑΕΚ . Δεν το ξερω το παιδι προσωπικα αλλα δεν εχει σημασια.

Τι δουλεια ειχαν οι καφροι να κραξουν τον ανθρωπο που τερματιζε μαραθωνιο ? Θα μου πεις καφροι ειναι  υπαρχει λογικη?

Επειδη εχω πολυχρονη τριβη με αυτους τους ανθρωπους, δεν ειναι μεν ολοι ετσι,  αλλα οι καφροι δεν παιζονται. Κι ας ειναι ΠΑΟΚ και Αρης και Ηρακλης και οτι ναναι. Εδω πηγαν στο παιδικο πρωταθλημα και πλακωνονταν στο ξυλο, ηρθαν και στον Μαραθωνιο να δειξουν το μποϊ τους οτι και καλα  κανουν αντισταση (και τα σκατα μαγειρεμα)  θελουν και αποσχιση , αποσχιση απο τον εγκεφαλο τους εχουν κανει και δεν το ξερουν. 

Ασταδιαλα συγχυστηκα παλι, μας συγχυζουν και στο τρεξιμο ρε γμτ, παντε ρε να παιξετε παραπερα πιθηκανθρωποι.

Αυτα ειχα να πω κριμα γιατι ηταν ωραια στον τερματισμο.

Μετα δε και απο χρονια τρεξιματος ακουσα και το αμιμητο , ΜΕ ειπε ενας καζανοκεφαλος εμενα και τα αλλα τα παλικαρια που τρεχουμε αξημερωτα στο βοηθητικο του Καυτατζογλειου (γιατι ως γνωστον οι ωρες κοινου ειναι 7-2 το μεσημερι)   οτι ειμαι παρανομος λεει (εγω και οι αλλοι γιατροι δικηγοροι ασφαλιστες συνταξιουχοι , οικογενειαρχες ολοι παρανομοι - βρε ουστ) γιατι πηδαμε τα καγκελα για να μπουμε μεσα το πρωι , γιατι αυτος ειπαμε πηρε διαταγες απο τους μεγαλους βεζιρηδες του σταδιου να μην μπαινουμε μεσα γιατι θα το χαλασουμε - τρωμε λιγο λιγο το ταρταν πρεπει να ξερετε , ε τι να κανουμε μας αρεσει το ταρταν ειναι και φρεσκο δεν μπορουμε να αντισταθουμε.

Δωσε εξουσια σε ενα ανθρωπακι να δεις τι ειναι,  αυτο εχω να πω το  ειχαν πει και οι αρχαιοι αλλιως, βγαζουν και φετφαδες και χαρακτηρισμους.

Τελικα μαλλον πρεπει να το κοψω το τρεξιμο αντι να με ηρεμει με συγχυζει…

 

Σαν το βουνο δεν....